No Way in the Skin Without This Bloody EmbraceJean d'Amrique In No Way in the Skin Without This Bloody Embrace, each page is as brief as a hurricanes eye, glimpsing the eerie territory d'Amrique's speaker traverses like an apocalyptic flneur. His body a devastation inventory, his stroll a walk to curse the sidewalks, he peers into the ruinsleft by the winds of colonialism, capitalism, war, and natural disasterand sees a crop of eyes peering back. What others dismiss as broken, for DAmrique, is a

je eigen sterfelijkheid

Would the seams afford a new sensibility around the pronoun "you"

Na de oorlog was hij werkzaam voor onder meer de Volkskrant en NRC Handelsblad

komt zowaar het verloren geluk aan het licht

‘Haar gedichten zijn intiem

totdat hij Dianina opmerkt

” he peers into the ruins—left by the winds of colonialism

zijn lier aan de wilgen hangt en zijn geslacht opbergt in zijn pantalon

' A dual-language edition

rukwind mort aan de pennen

displacement

these fictive-factive miniatures deploy original writing and extant quotation in a mode of pure invention